民俗。
引 南朝 齐 王融 《永明九年策秀才文》之三:“自氓俗浇弛,法令滋彰。”氓,一本作“萌”。 南朝•梁 陆云公 《太伯碑》:“夫至仁至德,垂风垂化。内修训范,外陶氓俗。”宋•梅尧臣 《和王仲仪咏瘿二十韵》:“氓俗虽丑乖,教令日修整。”明•唐顺之 《吴氏墓记》:“且夫公卿大夫,修仁义,躬教化,以导氓俗。”
氓 [ méng ] 1. 古代称民(特指外来的)如 氓隶(充当隶役的平民)。群氓。氓 [ máng ] 1. 〔流~〕见“流”。[更多解释]
俗 [ sú ] 1. 社会上长期形成的风尚、礼节、习惯等。如 俗尚。风俗。习俗。约定俗成(指某种事物是由群众通过长期实践而认定形成)。2. 大众化的,最通行的,习见的。如 俗名。俗语。俗曲。雅俗共赏。3. 趣味不高的,令人讨厌的。如 俗气。俗物。鄙俗。粗俗。庸俗。4. 凡世间,相对于仙佛僧道。如 俗人。世俗。僧俗。凡夫俗子。[更多解释]
mín sú
fēng sú
liú máng
xí sú
sú chēng
tōng sú
shì sú
yōng sú
cū sú
sú qì
dī sú
tuō sú
bǐ sú
lǐ sú
yă sú gòng shăng
yí fēng yì sú
yuē dìng sú chéng
chāo fán tuō sú
jīng shì hài sú
sú bù kě nài
fèn shì jí sú
rù xiāng suí sú
fán fū sú zǐ
shāng fēng bài sú
chī chī méng
bù sēng bù sú
bù tóng liú sú
chāo chén bá sú
kàng chén zǒu sú
suí sú chén fú
shì sú zhī yán
fēng sú huà
sú wén xué
shuă liú máng
liú máng wú chăn zhě
shì sú bù kě yī
yōng sú jìn huà lùn
yōng sú jīng jì xué
dōng hàn tōng sú yăn yì
jīng běn tōng sú xiăo shuō
xī hàn tōng sú yăn yì
yōng sú wéi wù zhǔ yì
chá shì sú měi yuè tǒng jì chuán
băi lǐ bù tóng fēng , qiān lǐ bù tóng sú
zī chăn jiē jí yōng sú zhèng zhì jīng jì xué
sú yàn
sú yǔ
sú shàng
gù sú
sú huà
xiăo liú máng
sú shì
sú zì
měi sú
jiù sú
sú rén
sú shuō
sú chuán
氓俗的拼音是:méng sú点击 图标播放氓俗的发音。